optreden SKEK geannuleerd

19 jun 2008, 13:55

Door een communicatiefout tussen de band en de locatie staat er een andere band geprogrammeerd op 4 juli in SKEK, onze excuses voor de onduidelijkheid en tot een andere keer!

iets waar je over gaat nadenken...

6 jun 2008, 16:19

Op een dag vroeg een lerares aan haar leerlingen de namen van alle
klasgenoten op een papier te schrijven en naast de naam enige ruimte te laten. Daarna zei ze tegen deze leerlingen dat ze het beste wat ze over deze klasgenoten zouden kunnen vertellen achter de naam moesten schrijven en dat ze achter iedere naam iets moesten schrijven.
De opdracht duurde het gehele lesuur. En aan het einde van de les moest de opdracht ingeleverd worden bij de lerares.

In het weekeinde nam de lerares van iedere leerling een blad en schreef per leerling al deze positieve en opbouwende opmerkingen op zijn of haar blad.
Op maandag gaf ze tijdens haar les aan deze klas aan alle leerlingen hun lijst. Na slechts korte tijd begon iedereen te lezen en te lachen. 'Is dat echt zo?', kon je horen fluisteren, 'Ik wist niet dat ik voor iemand anders waarde had!' en 'Ik wist niet dat anderen mij zo leuk vinden', waren de over het algemeen gehoorde commentaren.

Na enige tijd werd er over deze lijsten niet meer gesproken. Ook wist de leerkracht niet of de leerlingen onderling of met hun ouders hierover gesproken hadden, maar dat was ook niet het belangrijkste. Die oefening had zijn effect gehad. De leerlingen waren gelukkig met zichzelf en met de anderen.

Enkele jaren later was een van haar leerlingen omgekomen in een
oorlogsgebied en de lerares werd uitgenodigd voor de begrafenis en ze ging.
De kerk was overvol met vele vrienden. Een voor een gingen de mensen die van hem gehouden hadden of hem gekend hadden bij zijn graf voorbij en bewezen hem zijn laatste eer.

De lerares ging als een van de laatste naar zijn graf en bad voor hem.
Nadat zij daarmee klaar was vroeg een collega soldaat van Mark aan haar: 'Bent u Marks wiskunde lerares?' Zij knikte bedroeft en zei zachtjes; 'ja'. Toen zei hij; 'Mark heeft zeer vaak over u gesproken'.

Na de begrafenis was er gelegenheid tot condoleren en de meeste van Marks vroegere klasgenoten, ook aanwezig, waren bij elkaar gaan zitten. Marks ouders waren blij haar te zien en spraken haar aan. 'We willen u iets laten zien', zei Marks vader en haalde een portefeuille uit zijn broek. 'Dit vonden we toen we door Marks spullen gingen kijken nadat hij gesneuveld was en we dachten dat u het zou herkennen'.

Uit de portefeuille trok hij een sterk verouderd, veelgebruikt, bij elkaar geplakt blad, welke duidelijk zichtbaar vaak opengevouwen en weer dichtgevouwen was. De lerares wist zonder verder te kijken dat dit het blad was waarop alle goede, opbeurende en positieve dingen stonden die zijn medeklasgenoten opgeschreven hadden en zij bijeen geschreven had.'Wij willen u hiervoor zeer bedanken, dat u dit gedaan heeft', zei Marks moeder.
'Zoals u kunt zien heeft Mark dit enorm gewaardeerd.'

Hierna verzamelden alle voormalige leerlingen rondom de lerares.
Charlie lachte een beetje en bekende: 'Ik heb mijn lijst ook nog. Deze ligt in de bovenste lade van mijn bureau'.
Heleen, de vrouw van Joost, zei: ' Joost heeft me gevraagd of ik uw lijst in ons trouwalbum wilde plakken'.
Ik heb mijn lijst ook nog zei Marylin. 'Ik heb hem in mijn dagboek
geplakt'.
Toen deed Vicky, een van de andere leerlingen, haar handtas open en haalde haar agenda hieruit en toonde haar lijst aan de anderen. Helemaal bijeen geplakt en duidelijk veel gebruikt. 'Ik neem hem overal mee naar toe' zei Vicky en voegde er aan toe 'Volgens mij heeft iedereen die lijst nog, en onder handbereik'.
De lerares was totaal ontroerd, zo dat ze begon te huilen en moest gaan zitten. Ze huilde om Mark en al deze vrienden die hij nooit meer zou zien.

In het samenzijn met onze medemensen vergeten wij vaak, dat ieder leven eens eindigt en dat we niet weten wanneer dit zal zijn. Daarom is het zo belangrijk dat we de mensen die we liefhebben, die ons dierbaar zijn, zeggen dat ze speciaal, bijzonder en belangrijk zijn. Zeg het ze voordat het te laat is.
Je kunt het op verschillende manieren doen, bijvoorbeeld door deze boodschap naar hen te sturen. Doe je dit niet dan heb je weer een geweldige mogelijkheid laten gaan om iets moois en goeds te doen voor deze mensen.

Als je deze brief ontvangt dan is het daarom, omdat de afzender om je geeft
en aan je gedacht heeft. Het betekent dus dat er tenminste één persoon is voor wie je iets betekent.
Wanneer je te druk bent of het te druk hebt om een paar minuten op te offeren om iemand dit bericht te sturen dan is dit mogelijk en hopelijk de eerste keer, dat je niets gedaan hebt om een ander te bemoedigen.




Denk hierom:
Wat je oogst is wat je zaait.




De invloed die je in het leven van een ander hebt komt terug in je eigen
leven. Deze dag zou een gezegende dag moeten zijn en ten minste even
bijzonder als dat jij dat bent.

chansonnografie; het verhaal achter de liedjes

11 mrt 2008, 13:41

Het kan raar lopen.

Na een optreden kom ik rond middernacht de Karelstad weer ingereden en besluit nog even een biertje te gaan drinken in café het Paleis. Michael stond me al op te wachten bij de deur en zei: "Er zit een Alfa vrouw op je te wachten." De vrouw in kwestie vertelde me dat ze had gehoord dat ik zo nog ging spelen. Laat mij eerst even rustig mijn biertje drinken dacht ik. Maar zoals het in die tijd wel vaker ging was ik met en klamme vinger te lijmen. Tot mijn grote verbazing ging de vrouwspersoon, die zo had zitten zeuren dat ik nog wat moest spelen, vanaf mijn eerste akkoord, met haar rug naar me toe, met en andere man zitten kletsen. Ik maakte netjes mijn liedje af en tikte haar op haar schouder.

"Ik dacht dat jij me wilde horen zingen."
" Sorry, sorry, die man probeerde al heel de avond met me te praten
en toen je ging spelen zag hij zijn kans schoon. Maar nu ben ik één en al oor."

Ze zette haar barkruk bijna tegen me aan en ging tegen me aan zitten. Ze keek me diep in mijn ogen en met hese stem fluisterde ze in mijn oor; "Zing voor me." Ik zong "Ware". Na het laatst akkoord draaide ze haar prachtige blonde krullenbol naar haar vriendin, een typisch geval van stewardess, en zei: "Ik blijf vannacht bij hem." Alsof ik daar niets over te vertellen had. En zo geschiedde. Ik had het flink te pakken. Ze zou me die maandag, na haar werk bellen. Ze was onderwijzeres en wilde me ook voor haar kindertjes laten spelen als middeleeuwse troubadour, in het kader van het project Middeleeuwen. Ik haastte me de volgende dag naar huis om vanaf drie uur 's middags binnen en straal van drie meter van mijn vaste telefoon te zijn. Met kladblok op tafel en de gitaar op schoot krabbelde ik flarden van een nieuwe tekst op papier. Om drie uur 's nachts was "Veel te mooie vrouw" af. Ze heeft niet meer gebeld. Ik heb haar nooit meer gezien.

Die zelfde nacht nog mailde ik de nieuwe tekst naar Caroline, een collega muzikant/zangeres. Als troost schreef ze me een gedicht; "Troost".
Vier dagen later zat Caroline in het publiek n de schouwburg van Rijssen, en tot haar stomme verbazing zong ik, mezelf begeleidend op gitaar en gedragen door het contrabasspel van Tijn, "Troost", als intro voor het nummer "Veel te mooie vrouw".

Vanwege bovenstaand verhaal staan de drie nummers ; "Troost", "Veel te mooie vrouw" en "Wolken" als een drieluik achter elkaar. Soyant detail is dat ik in de compositie ook met de toonsoorten rekening heb gehouden. De reggae van Troost in g-klein eindigt verrassend op Dm, de toonsoort van "Veel te mooie vrouw" en "Veel te mooie vrouw eindigt weer verrassend op een b-klein om vlekkeloos over te gaan in "De Wolken". De compositie is verder en soort hommage aan mijn oude gitaarleraar, Wout Pennings, omdat de basis van al deze liedjes ligt in oefeningen die ik ooit van hem kreeg.


Bovenaan de zelfde bladzijde van de kladblok had ik voor Niek's verjaardag een gedichtje geschreven over wolken. Niek heeft iets met wolken en een gezamenlijke vriendin had bedacht dat het leuk was als we allemaal iets zouden doen met wolken. Er werd een schilderij gemaakt en ik maakte van het gedichtje een lied, de minder creatieve onder ons waren vindingrijk en kochten een boek over wolken. Zo ontstond het lied "De wolken". Niek is een lieve vriendin die me met haar man enorm hebben opgevangen in mijn ontroostbare periode toen ik er alleen voor kwam te staan na mijn eerste huwelijk. En toe ik als vrijgezel terug kwam uit Tunesië. Yvonne was zo geschrokken van mijn voorstel samen te gaan wonen dat ze de relatie onmiddellijk beëindigde. We vlogen pas vier dagen later terug naar Nederland, waar ik de dag na aankomst nog moest optreden op een feestje van Yvonne's ouders. Ik werd heel de avond trots voorgesteld als de ideale schoonzoon. Alleen Yvonne en ik wisten dat ik dat al vijf dagen niet meer was. Yvonne was er nog niet aan toe zich te binden en wilde haar vrij leventje nog niet opgeven. Ze is nu gelukkig getrouwd en ongetwijfeld een geweldige moeder. De vader van haar kind ontmoette ze in de eerste week na onze reis naar Tunesië. Nog geen half jaar later woonde ze samen.

"Ware " is een tekst van George van Keulen een bevriende tekstschrijver die ik ontmoette in de Sahara van Tunesië net voor het millennium, ook de tekst van het nummer "Lazarus" is van zijn hand. George was daar met zijn lief op huwelijksreis en ik was er met Yvonne, zoals hierboven al beschreven, naar later bleek, als een soort laatste redmiddel van een niet meer te redden relatie.

Een jaar later was ik in Zuid Afrika en schreef ik het openingsnummer "Spook in mijn gedachten" dat gaat over deze vreselijk lieve vrouw. Ik zal haar eeuwig dankbaar zijn voor de fijne tijd met haar en mijn dochter, de mooie herinneringen en het diepe verdriet waaruit zoveel mooie liedjes en teksten zijn ontsproten.

Niet veel later verhuisde de moeder van mijn dochter, met mijn dochter zo ver mogelijk van mij vandaan en overleed mijn moeder, de liefdesliedjes die ik in die tijd schreef, zoals bijvoorbeeld "Als een kind zo blij", bleken achteraf veel meer over mijn moeder, dan over de vrouw waar ik op dat moment troost en warmte bij zocht, te gaan, zoals ik weer bezing in "De echo van jouw woorden".

Over de Ballade van een zeer bijzonder lekker wijf;
Toen ik zes jaar oud was, adopteerde mijn ouders een jongentje. Ik kreeg er een broertje bij. Mijn broertje was in bijna alles anders dan ik, en dat is nog steeds zo.
Om het lied niet nog ingewikkelder te maken heb ik het adoptiegedeelte niet vernoemd.

Het gezin waarin ik met dit broertje èn mijn echte zus opgroeide was alles behalve allerdaags. De houding van mijn ouders ten opzichte van anders denkend of anders voelende mensen intrigeert mij tot op de dag van vandaag. Er is veel misbruik van gemaakt.

"Meer liefde dan lust" heb ik op en zondagochtend in de negentigerjaren, onder het genot van koffie verkeerd, zitten schrijven in café de Ruif te Delft .
Met zicht op het slaapkamerraam van een heel lief meisje dat werkte in de bediening van stadsherberg de Mol waar ik de avond ervoor had opgetreden.
Na het optreden kwam ik haar weer tegen in café het klooster, waar ik in die tijd regelmatig na mijn optreden de warmte en het vermaak van een Belgisch biercafé zocht en waar ik regelmatig op nachtelijke uren de instrumenten weer uit de koffers haalde om tot de voege morgen minnezang en drankliederen ten gehore te brengen. Ook die avond ging het zo en in het vroege ochtendlicht kuste ze me regelrecht de zevende hemel in. Ik sliep die nacht op het logeerbed van de toenmalige kroegbaas. De volgende morgen dwaalde ik met mijn nieuwe vlinderverzameling door de pittoreske binnenstad van Delft, en belandde als gezegd in één van de cafés met zicht op haar kamer. Gelukkig had ik het briefje wat ze 's nachts nog op mijn logeeradres in de bus had gegooid niet gevonden. Ik kreeg dat twee weken later bij mijn volgende bezoek aan Delft. Het was en kort briefje met als belangrijkste boodschap dat ze door de betovering van mijn voor haar zingen even was vergeten dat ze een vriend had. Als ik daarna weer optrad in de stadsherberg zong ik egelmatig de unplugged versie van "Meer liefde dan lust". We hebben er nooit meer over gesproken, maar zowel haar als mijn ogen waren vochtiger dan anders als "ons" liedje weer voorbij kwam.

De smurvenrage adopteert Ontroerend Goed

11 mrt 2008, 00:10

Kom ik de AH uit, hoor ik een vreemd piepstemmetje dat zegt:
"Meneer smurf ik u wat smurven?"
"Geen probleem, potige, wat is er?"
"Ik zou zo graag eens een liedje van je willen smurven, het is namelijk zo toepaselijk,"
"Welk liedje zou je willen zingen dan?"
"De wolken en de ballade van een zeer bijzonder lekker wijf."
"Maar dat zijn twee liedjes."

Het resultaat is te beluisteren op
Ongekend talent

En als je daar toch bent stem even op die smurven.



Laat van je horen

10 mrt 2008, 23:25

Vrienden van Ontroerend Goed kunnen een tetemonial schrijven.

Je gaat naar het profiel, door in de balk op "profiel" te klikken.

Onderaan dat profiel kun je dan iets leuks of iets aardigs over ons en onze liedjes schrijven.

We zijn benieuwd!

:piano: :kilian: :rap:

De eerste airplay voor Ontroerend Goed!

9 mrt 2008, 13:05

Ontroerend Goed op de Radio,

En meteen nog wel in België èn Nederland

Het zijn de Eindhovense zender 'Innercity FM' en het Belgishe station 'Digitaal'

Zij hebben een nieuwe radioprogramma bedacht, Myspace Tallents !

Voor meer informatie, live luisteren en het terugluisteren van de uitzending;

www.innercityfm.nl
www.digitaalfm.be


CD Te Koop

20 feb 2008, 18:08

Na een behoorlijke tijd in allerelei muziekstromingen en podiumkunsten te hebben rondgezworven kwamen de bandleden van Ontroerend Goed tot de conclusie dat het kleine podium en de intieme zaal met luisterende mensen een verademing is na al die evenementen en theaterdiners met netwerkende bobo's waar je je hart uit je lijf kan zingen als achtergrond amusement zonder dat er iemand in de gaten heeft wat je eigenlijk staat te doen.

Jan Willem van Opstal, de leadzanger van de groep, vond dan ook dat hij zijn parels eens bij de zwijnen weg moest halen. Samen met de andere bandleden werden de parels vorige zomerin la maison d' Arts, in de Auvergne, opgepoetst en op de plaat gezet door Geert Scheijgrond.

Binnekort zijn de definitieve opnames te horen op deze site.
Het resultaat zal te beluisteren zijn op de CD : Te Koop

De viool staat er op

19 feb 2008, 19:21

Eindelijk is het dan zo ver en hebben we vandaag de laatste opnames gemaakt.









Hier zie je Carmen stoeien met de echo

Nu nog een paar dagen finetunen en masteren en we kunnen 't plaatje laten persen.


Ontroerend Goed op Ongekend Talent

9 feb 2008, 04:44

We staan met 2 nummers in de top 20,
een keer per dag stemmen alsjeblieft en we halen de top 10!

Klik op Ongekend talent

En als je daar toch bent stem even op de drie nummers.



vertel het je vrienden

1 sep 2007, 15:48

les amies de mes amies sont mes amies

vertel je vrienden van "Ontroerend Goed" zodat de vrienden van mijn vrienden ook gaan meegenieten van de nieuwe CD "Te Koop" waaraan deze week weer hard gewerkt gaat worden.

luister vast naar de huidige mix op;
http://myspace.com/vermakelaardij
alwaar je ook vrienden kan worden net als op

http://ontroerendbeter.hyves.nl